Slaapverlamming kan mensen met narcolepsie treffen, en het kan af en toe ook het grote publiek treffen. Het is angstaanjagend, niet schadelijk. Laten we ons concentreren op slaapverlamming.
Dit artikel is beoordeeld en geverifieerd door Dr. Anne-Christine Della Valle.
Slaapverlamming: Definitie
Gegevens uit het Slaaprapport uit 2006, relevant voor het Ministerie van Volksgezondheid, geven aan dat tussen de 25 en 60% van de Fransen minstens één keer in hun leven slaapverlamming ervaart. Naar schatting komt slaapverlamming slechts in 0,3 tot 6,2% van de gevallen terug. Slaapverlamming is extreem belastend, soms geassocieerd met hallucinaties, en kan een symptoom zijn van een pathologische aandoening of het gevolg van een slaapstoornis. Weten hoe je het kunt herkennen, maakt moderne behandelingen mogelijk.
Zoals de naam al doet vermoeden, is slaapverlamming een volledig onvermogen om te spreken, te bewegen of te reageren tijdens de slaap. De term ‘slaapverlamming’ kan echter misleidend zijn. In werkelijkheid treedt slaapverlamming niet op tijdens een shock, maar tijdens de REM-slaap, zowel tijdens het inslapen als tijdens het ontwaken. Afhankelijk van het tijdstip van aanvang wordt slaapverlamming gedefinieerd als:
hypnagoge slaapverlamming, wanneer de persoon slaapt;
hypnopompische slaapverlamming, wanneer de persoon wakker wordt.
Dr. Sylvie Royant-Paroli, slaapverlamming treedt vaak op tijdens het wakker worden midden in de nacht, vaker dan ooit tevoren, bij het inslapen of ‘s ochtends, bij het ontwaken.
Het angstgevoel is het gevolg van het feit dat de persoon wakker is, maar fysiek volledig stil. Ze kunnen alles om zich heen horen, maar kunnen geen enkele persoon bewegen. Deze episodes komen vaker voor bij kinderen dan bij volwassenen en kunnen iedereen treffen (25 tot 60%), inclusief degenen die geen slaapstoornis hebben.
